Pazartesi, Kasım 03, 2014

Sevdigim Fotograflardan


Bu sefer Riyad'da cekmis oldugum bir fotografi paylasmak istiyorum sizlerle.


Bu fotograf biraz da benim fotografta photoshop kullanimina iliskin bakis acimda olusan degisikligi de yansitiyor. Evet photoshop'da fotografi duzeltmeyi, bazen degistirmeyi bazen de abartmayi seviyorum ama sadece bazen. Genelde artik fotografi oldugu gibi gosterme cabasinda oldugumu farkettim son yillarda. Bu tabii ki cok fazla photoshop yapanlara ya da yapilmasina karsi oldugum anlamina gelmiyor. Tersine, photoshop bence bir fotografta fotografcinin imzasinin olmasini saglayan araclardan bir tanesi, cok kullanilmasi ya da az kullanilmasi tamamen o fotografi ceken kisinin bakis acisina bagli. Hatta dijital manipulasyon yapan kisileri de cok takdir ediyorum, cunku herseyden once bu cok buyuk yaraticilik ve arkasindan da disiplinli ve planli bir calisma gerektiriyor.

Neyse lafi uzatmayayim, bu benim tercihim. Bu fotograf son 1-2 senede cektigim ve cok memnun kaldigim sayili fotograflardan bir tanesi. Fotografta, fotografa hikayeyi veren ana konu olarak, insan ogesinin olmasini cok seviyorum. Bu fotografta da entarisini giymis abimizin neler dusundugu, neden ucurumun kenarinda oturdugu, neden kimsenin olmadigi buraya geldigi, o anda ne yaptigi konusunda bir cok hikaye anlatilabilir bence.

Fotografin tasidigi anlam, ya da fotografi ceken kisinin o fotografa yukledigi anlam, izleyicinin o fotograftan ne aldigi ile dogru alakali oldugundan, yorumu size birakiyorum... Olumlu/olumsuz her turlu yorumunuz icin simdiden tesekkurler!


1 yorum:

  1. Büşra Aydın19 Mart 2015 13:58

    Her şeyden ve herkesten uzakta olup burada kendimi dinlemek isterdim bende :) Fotoğraf çok güzel ellerinize sağlık. Bazen photoshop ile hiç dokunulmaması gereken fotoğraflar vardır. İşte bu tam da onlardan birisi, tebrikler! :)

    YanıtlaSil